Dla pacjentów

Przyjęcie


Do Kliniki Medycyny Paliatywnej mogą być przyjmowani pacjenci z następującymi rozpoznaniami (w nawiasie kody ICD 10 jednostek chorobowych):

  • Choroba wywołana przez ludzki wirus upośledzenia odporności - HIV (B20-B24)
  • Nowotwory (C00-D48)
  • Następstwa zapalnych chorób ośrodkowego układu nerwowego (G09)
  • Układowe zaniki pierwotne zajmujące ośrodkowy układ nerwowy (G10-G13)
  • Stwardnienie rozsiane (G35)
  • Kardiomiopatia (I42-I43)
  • Niewydolność oddechowa niesklasyfikowana gdzie indziej (J96)
  • Owrzodzenie odleżynowe (L89) 

Pacjent musi posiadać skierowanie do oddziału medycyny paliatywnej (kod 4180).
Celem ustalenia przyjęcia prosimy o kontakt telefoniczny z sekretariatem Kliniki:
 22 502 20 56 (w godzinach 8.00 - 15.00)

 

Nasza lokalizacja:
Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus – Uniwersyteckie Centrum Kliniczne WUM
Adres: ul. Lindleya 4, 02-005 Warszawa
Budynek główny, blok D, I piętro

Czym jest opieka paliatywna?
Opieka paliatywna jest to opieka nad osobą z chorobą przewlekłą zagrażającą życiu lub w znacznym stopniu ograniczającą życie, wymagającą leczenia objawów fizycznych i psychicznych będących następstwem tej choroby lub jej leczenia. Zapewnia również wsparcie w obszarze potrzeb społecznych i duchowych, z poszanowaniem odrębności kulturowych i seksualności, ma na celu uśmierzanie cierpienia i optymalizację jakości życia pacjenta oraz jego najbliższych. Prowadzona jest niezależnie od aktywności choroby oraz leczenia modyfikującego jej przebieg, na wszystkich jej etapach, a także po śmierci chorego w odniesieniu do osób najbliższych. 

Opieka paliatywna polega na leczeniu objawów ciężkich chorób, a diagnostyka ograniczona jest wyłącznie do zakresu wymagającego leczenia objawowego. Chorzy mają zapewnione leczenie bólu, duszności i wszystkich innych objawów fizycznych. Otrzymują także wsparcie psychologiczne oraz duchowe. 
Pacjenci w schyłkowym okresie przewlekłej choroby mają zwykle wyczerpane możliwości leczenia choroby, ale można uśmierzyć ich przyczyny cierpienia. W fazie terminalnej choroby nie wykonuje się reanimacji oraz nie przedłuża czasu umierania.